Ο Παγκύπριος Δικηγορικός Σύλλογος τιμά σήμερα την επέτειο έναρξης του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ (1955–1959) κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας.
Ανήμερα της επετείου, αποτίνουμε φόρο τιμής σε όλους όσοι αγωνίστηκαν με αυταπάρνηση για την ελευθερία, την αυτοδιάθεση και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ υπέδειξαν τον δρόμο του χρέους, τον οποίο ακολούθησε σύσσωμος ο Κυπριακός Ελληνισμός. Κατά την τετραετή διάρκεια του Αγώνα, αναδείχθηκαν εξέχουσες ηρωικές μορφές και γράφτηκαν λαμπρές σελίδες ιστορίας.
Ο Αγώνας της ΕΟΚΑ συνιστά, πέραν της ιστορικής και εθνικής του διάστασης, και έκφραση του θεμελιώδους δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση, όπως αυτό κατοχυρώνεται στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Ο κυπριακός λαός, υπό καθεστώς αποικιακής διοίκησης, διεκδίκησε την αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων του.
Οι αποικιακές αρχές, επιχειρώντας την καταστολή του Αγώνα, προέβησαν στην εφαρμογή έκτακτων νομοθετικών και διοικητικών μέτρων, τα οποία περιόριζαν ουσιωδώς θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, όπως το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, την προσωπική ελευθερία και την απαγόρευση απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης. Οι διώξεις, οι συλλήψεις, οι εκτελέσεις και οι απαγχονισμοί αγωνιστών αποτελούν σκοτεινές σελίδες της Βρετανικής αποικιοκρατίας.
Ιδιαίτερη μνεία αποδίδεται στον ρόλο των δικηγόρων της εποχής, οι οποίοι, υπό αντίξοες συνθήκες, υπερασπίστηκαν αφιλοκερδώς αγωνιστές της ΕΟΚΑ ενώπιον των αποικιακών δικαστηρίων, προασπιζόμενοι θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου, της δίκαιης δίκης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η συμβολή τους συνιστά φωτεινό παράδειγμα προσήλωσης στο λειτούργημα της δικηγορίας και στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Παρών στον Αγώνα με συνεχείς παρεμβάσεις υπέρ των αγωνιστών και των πολιτών στάθηκε και ο ΠΔΣ, ο οποίος συγκρούστηκε ευθέως με το αποικιακό καθεστώς.
Τιμώντας τη σημερινή επέτειο, δεν λησμονούμε ότι η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή συνιστά κατάφωρη παραβίαση θεμελιωδών αρχών του διεθνούς δικαίου, περιλαμβανομένων της απαγόρευσης χρήσης βίας, του σεβασμού της κυριαρχίας των κρατών και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή.
Η επίλυση του Κυπριακού οφείλει να εδράζεται στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο και δεν μπορεί να είναι τίποτε λιγότερο από την απελευθέρωση, δια της αποκατάστασης της νομιμότητας, με πλήρη διασφάλιση της ανεξαρτησίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και την πλήρη κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των πολιτών και την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε ολόκληρη την επικράτεια του νησιού.
Ας διαφυλάξουμε, ως πολύτιμη παρακαταθήκη, τις μνήμες της εποποιίας του Αγώνα 1955–1959, ώστε να αντλούμε διδάγματα ευθύνης, ενότητας και προσήλωσης στο κράτος δικαίου. Με διορατικότητα και αποφασιστικότητα, να διασφαλίζουμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα παραμείνει ισχυρή και κυρίαρχη.